jolien-woussen

Jolien Woussen

Tijdens de praktijklessen werd alles goed georganiseerd en vergroot gedemonstreerd waardoor het prikken vlot aangeleerd werd. Ook de theorielessen differentiaal diagnostiek vormen als het ware een samenvatting van al mijn voorgaande opleiding.

Na de vijfjarige basisopleiding volgde ik de postgraduaatopleiding manuele therapie. In de manuele opleiding werd een onderscheid gemaakt tussen vier categorieën stoornissen: articulaire stoornissen, stoornissen van de weke delen (spieren, fascia, kapsel…), neurologische stoornissen en psychologische stoornissen. Tijdens deze postgraduaatopleiding werd voornamelijk aandacht besteed aan de articulaire en neurologische stoornissen. Wanneer je weet dat er in ons menselijk lichaam meer dan 600 spieren zitten, vond ik het voor mezelf noodzakelijk om ook deze categorie beter te kunnen behandelen. Vandaar mijn keuze om de officiële myofasciale opleiding te Oostkamp te volgen.

Tijdens de praktijklessen werd alles goed georganiseerd en vergroot gedemonstreerd waardoor het prikken vlot aangeleerd werd. Ook de theorielessen differentiaal diagnostiek vormen als het ware een samenvatting van al mijn voorgaande opleiding.

Dankzij de myofasciale opleiding kon ik de broer van mijn schoonbroer vlot helpen nadat hij al reeds enkele behandelingen en onderzoeken achter de rug had:

Steven, lid van de broertjes Casteele. Vlaams kampioen in het veldlopen bij de senioren, 5de op het BK veldlopen bij senioren en 22ste op het EK veldlopen bij de beloften. Met andere woorden een topatleet. Had al een eindje een beklemmend gevoel op de borst, kon zich niet vrij bewegen in zijn linkerarm tijdens het lopen. Nadat enkele topwielrenners stopten wegens hartritmestoornissen was Steven natuurlijk ongerust. Onderzoek bij de cardioloog was gelukkig negatief. Op advies van zijn broer kwam hij langs bij mij. Zijn broer, Tom Casteele, had gelijkaardige klachten tijdens het lopen: uitstraling in de pink. Bij Steven voerde ik eenmaal de dry needling uit van de m.pectoralis major. Twee dagen later kon hij terug pijnvrij lopen. De pijn is zelfs nooit meer terug gekomen. Zijn broer Tom werd geprikt in de m. latissimus dorsi en de m. serratus anterior. Na 2 jaar ‘sukkelen’, kon Tom ook terug klachtenvrij lopen.